Werkmodel Casusoverleg Radicalisering en Extremisme

Bent u betrokken bij een casusoverleg Radicalisering en zoekt u naar een uniforme werkwijze en een sterkere dialoog aan de casustafel? Dan kunt u gratis gebruik maken van het Werkmodel Casusoverleg Radicalisering en Extremisme.

Illustratie van dienstverlening

Het Werkmodel…

  • Biedt een gezamenlijke taal en begrippenkader om samenwerking tussen ketenpartners te bevorderen en vergemakkelijken
  • Is een methodische werkwijze om te komen tot een volledig beeld, een meer objectieve analyse van de casus en een integraal beeld vanuit alle perspectieven aan tafel
  • Helpt bij het positief formuleren van re-integratiedoelen en een doelmatig plan van aanpak
  • Monitort de ontwikkeling van een casus
  • Kan een basis zijn om informatie te delen en analyseren ten behoeve van een “warme” overdracht van een casus binnen de keten, voor betere continuïteit van begeleiding en interventies
  • Maakt analyse mogelijk van de ingezette interventies in relatie tot de doelen uit het plan van aanpak

Werkmodel aanvraag

"*" geeft vereiste velden aan

Hidden

Contact

Het Werkmodel is aan te vragen via onderstaand formulier. Wij controleren uw gegevens en dan krijgt u binnen 2 werkdagen toegang tot het Werkmodel Casusoverleg Radicalisering en Extremisme. Bij het aanvragen van het Werkmodel ontvangt u de nieuwste versie in uw mailbox zodra een nieuwe versie beschikbaar is. Ook krijgt u maximaal 1 keer per half jaar een informatie-update over belangrijke ontwikkelingen die te maken hebben met het Werkmodel. Voor vragen hierover zijn wij bereikbaar via info@werkmodelcasusoverleg.nl.
Hidden

Werkmodel aanvraag

Meest gestelde vragen over het werkmodel

  • Wat is het Werkmodel?

    Het Werkmodel Casusoverleg faciliteert de multidisciplinaire dialoog aan de casustafel. Het Werkmodel biedt een systematische manier om alle gezichtspunten van de verschillende partners samen te brengen tot een gezamenlijk beeld, om vervolgens tot consensus te komen over een plan van aanpak. Het Werkmodel helpt om de juiste inhoudelijke vragen te stellen, onderbuikgevoelens te objectiveren, witte vlekken te identificeren en vervolgens vanuit een gedeeld beeld tot een plan van aanpak te komen.

  • Voor wie is het Werkmodel?

    Het Werkmodel is niet alleen vóór, maar ook ván alle ketenpartners die deelnemen aan een casusoverleg Radicalisering. Het Werkmodel is ontwikkeld door gemeenten, de Nationale Politie, Reclassering Nederland, Dienst Justitiële Inrichtingen, de NCTV, het OM en het Landelijk Steunpunt Extremisme. Het Werkmodel is dus eigendom van de hele keten.

  • Rol van het LSE

    Het Werkmodel is eigendom van de hele keten. De implementatie van het Werkmodel is bij het LSE belegd, vandaar dat het Werkmodel op deze site te vinden is, maar het Werkmodel is niet van het LSE alleen. De implementatie houdt in dat een projectleider van het LSE ervoor zorgt dat het Werkmodel bekend is bij alle ketenpartners en dat zij de handvatten krijgen om met het Werkmodel aan de slag te gaan als zij hier interesse in hebben.

Laatste nieuws en publicaties

  • Handreiking

Handreiking radicalisering en psychopathologie

Radicalisering is het proces waarbij een persoon (of groep) steeds meer bereid is om de gevolgen te accepteren van de strijd voor een samenleving die niet overeenkomt met onze democratische rechtsorde. Radicalisering wordt gekarakteriseerd door toenemend zwart-wit denken in combinatie met uitspraken tegen andersdenkenden. Een individu kan zich steeds meer terugtrekken uit de maatschappij en een grotere bereidheid ontwikkelen (gewelddadige) actie te ondernemen (NCTV, 2024). Dit proces kàn leiden tot extremisme, wat inhoudt dat iemand vanuit zijn ideologie gemotiveerd is om (niet-)gewelddadige activiteiten te ondernemen tegen de democratische rechtsorde (NCTV, 2024). Geradicaliseerde individuen kunnen erg verschillen wat betreft ideologie, religieuze overtuiging, sociaaleconomische status en mentale gezondheid (Koomen & van der Pligt, 2016). De prevalentie van psychische problematiek verschilt erg per onderzoek en varieert tussen de 0-57% (Gill et al., 2021); het is dus mogelijk dat mentale problemen een rol spelen in het radicaliseringsproces. Daarnaast is onderzocht dat een deel van de mensen die extremistisch geweld hebben gepleegd, eerder in aanraking is geweest met de geestelijk gezondheidszorg (ggz) (Steinmetz, 2021; Weenink, 2019). Vanwege grote veiligheidsrisico’s die het gevolg kunnen zijn van radicalisering en extremisme, zou het wenselijk zijn als ggz-instanties kennis hebben over hoe ze deze risico’s kunnen inschatten, hoe ze in contact kunnen blijven met deze personen en wat hun eventuele verantwoordelijkheid hierin is. Deze handreiking is geschreven voor ggz-professionals die in contact komen met cliënten die mogelijk radicaliseren en/of extremistische uitlatingen doen.

Ga naar bericht